Quedlinburg

Quedlinburg założony przez Henryka Ptasznika w 922, położony w Saksonii (land Saksonia Anhalt), na północ od centrum Cesarstwa jakim był rejon gór Harzu. Prawdziwe znaczenie miasto uzyskało za panowania Ottona I, który założył tutaj jedną ze swoich siedzib. Dzisiaj Quedlinburg jest od 1994 r. wpisany na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Pozostałością z czasów bliskich założeniu miasta (określanego w dokumentach jako villa) jest sklepiona krypta kościoła św. Wiperta, z lat 20 – tych XI w. Sam kościół, wzniesiony był jako salowy w 936 r., przebudowany przez Ottona I w bazylikę użytkowaną przez kanoników, później przez konwent norbertanów.

Do Wiperta nie udało mi się niestety wejść, zdjęcie pochodzi z Wikipedii, a plan ze strony Fundacji zajmującej się Wipertem. Ale reszta miasta też dostarcza wielu atrakcji. Centrum zabudowane jest szachulcowymi domami, których jest ponoć ok. 1300, a z których znaczna część powstała w XVI – XVII wieku. W samym mieście znajduje się zresztą muzeum architektury szachulcowej. Dziedzictwo NRD wiedoczne jest niestety w stanie zachowania części budynków, co widać na poniższym obrazku:

Ale dzięki temu lepiej dostrzeżemy szczegóły konstrukcyjne domów 🙂

Ścisłe centrum jest odnowione. Nad całym miastem dominuje masywna bryła zamku, wzniesionego w miejscu ottońskiego pfalzu. Sercem zamku jest kolegiata św. Serwacego, w obecnym kształcie pochodząca zasadniczo z XII wieku, ale zbudowana na fundamentach z czasów ottońskich.


Transept kolegiaty – okazało się, że nie mam przyzwoitego zdjęcia całej bryły… wybaczcie czytelnicy. Piękne zdjęcie bryły zamku, wraz z zachodnim masywem wieżowym kolegiaty przytaczam za Wikipedią:

Autor: Annabell Preußler na licencji GNU FDL

Wnętrze poddano w XIX wieku purystycznej renowacji, dodatkowo poprawionej w okresie III Rzeszy (w kwedlinburskim zamku bywał wówczas Heinrich Himmler, który uznał się za kolejne wcielenie Henryka Ptasznika, a z jego twierdzy próbował utworzyć rodzaj nazistowskiego panteonu – co upamiętnia stosowna ekspozycja na zamku). Dzisiaj nie łatwo jest niekiedy odróżnić zachowane oryginalne elementy wystroju od dzieła konserwatorów. Szczególnie fascynuje prezbiterium: z zewnątrz gotyckie, w które dla zachowania romańskiego klimatu wstawiono konchę pseudoromańskiej absydy.

Sam zamek jest nowożytny, ale w jego wnętrzu zachowały się elementy ottońskiego pfalzu, w których znajduje się poświęcona dziejom twierdzy wystawa:

Kwedlinburg związany jest z wczesnymi dziejami Polski – dwukrotnie był tutaj Mieszko I, a jako zakładnik na cesarskim dworze przebywał Bolesław Chrobry. Przed cesarskim sądem w sprawie Śląska stanął tutaj Kazimierz Odnowiciel, a w tutejszym klasztorze przebywał Zbigniew – syn Władysława Hermana.

Widok na miasto z tarasu zamkowego.