Ale wiocha… na okładkę

Wersja druga jest bardziej konwencjonalna. Zamiast baby na okładce mogłaby pojawić się wiocha:

To może pasowałoby lepiej, bo podtytuł to „Studium archeologiczno – osadnicze”, a nie „Studium archeologiczno – babowe” (można o tym pomyśleć, takie gender studies w anglosaskiej archeologii są modne, a u nas byłbym prekursorem).

Wioska, to wizja osady w Tądowie Dolnym nad Wartą. Planik osady powyżej. Czarnym kolorem zaznaczono obiekty ze starszej fazy, dlatego nie ma ich na rekonstrukcji. Położenie pól jest oczywiście dowolne.

Literatura: E. Wilgocki, Wyniki badań archeologicznych na stanowisku 2 w Tądowie Dolnym, gm. Warta, woj. Sieradz, Szczecin 1985, maszynopis w Regionalnym Ośrodku Badań i Dokumentacji Zabytków w Poznaniu, Pracownia Terenowa w Trzebinach.

Topografia baby

Baba wzbudziła zrozumiałe (i zdrowe) zainteresowanie. Trzeba podkreślić, że jest to baba naukowa, zgodna z realiami archeologicznymi. Jej otoczenie także. Ilustruje to poniższy schemat:

Zdjęcie za Google Maps.

To sytuacja topograficzna grodziska w Skoszewach Starych, nieopodal Łodzi (jest to najbliższe mi terytorialnie wczesnośredniowieczne grodzisko). Choć chronologia grodziska nie jest pewna, to przesłanki na jego wczesnośredniowieczną genezę są dość mocne. Wikipedysta był w stanie określić nawet przynależność plemienną jego mieszkańców, co stanowi spore osiągnięcie nauki polskiej.

Jak widać, za babą można dopatrzeć się elementów topografii widocznych na zdjęciu: grodu i osady otwartej. Sama baba pierze gadzie w Moszczenicy, która niegdyś rozlewała się szerzej niż obecnie, czego widomym znakiem są liczne stawy rybne pomieszczone w jej dolinie, częściowo zapewne z wykorzystaniem paleokoryt czy innych meandrów. Nie wiem tylko co nad brzegami Moszczenicy robi pałka wodna, która jako żywo w Skoszewach nie rośnie, ale może we wczesnym średniowieczu rosła? Na pewno mieszkańcy grodu i okolicznych osad cenili sobie jej walory smakowe.

Podstawowa publikacja dot. grodziska to: M. Góra, Wyniki badań wykopaliskowych grodziska w Skoszewach Starych, gmina Nowosolna, województwo łódzkie, „Prace i Materiały Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi. Seria Archeologiczna”, nr 43, 2004-2007 (2007), s. 273-399.