Uwaga studenci – uczestnicy badań w Ostrowitem

DCIM100MEDIADJI_0060.JPG

Spotkanie organizacyjne w sprawie ćwiczeń i praktyk terenowych w Ostrowitem odbędzie się w środę, 4 lipca, o godzinie 10.00, w pokoju 102.

Wszelkie informacje niezbędne do dojechania na miejsce dostępne są tutaj.

Studenci spoza Uniwersytetu Łódzkiego oraz inne osoby zainteresowane wzięciem udziału w wykopaliskach archeologicznych w Ostrowitem, proszone są o kontakt mailowy na: gunthers1 na wp.pl.

DCIM100MEDIADJI_0091.JPG

W czasie tegorocznych badań koncentrować się będziemy na części stanowiska znajdującej się pomiędzy wykopami z 2008/1009, 2013 i 2017 r. Spodziewać się należy tutaj grobów i obiektów osadniczych z XI-XIII wieku oraz obiektów z wczesnej epoki żelaza i okresu rzymskiego. Powinniśmy też rozpoznać wykop z 1994 r., co jest o tyle ważne, że w trakcie tamtych wykopalisk posługiwano się znacznie prostszymi metodami geodezyjnymi i istotne będzie precyzyjne namierzenie tego wykopu.

Teren planowanych badań zaznaczono czerwoną, ukośną siatką. Na mapce zaznaczone są też groby szkieletowe z XI-XIII wieku. Sądząc po ich rozkładzie w przebadanej części stanowiska, powinno udać się w tym roku przebadać kilka kolejnych, o ile nie zostały zniszczone w trakcie prac rolniczych. Szarym kolorem zaznaczony jest wykop z 1994 r. Czy uda się potwierdzić jego położenie w tym miejscu?

Jeśli okoliczności (pogoda, poziom wody) pozwolą, otworzymy także wykop sondażowy w miejscu, w którym spodziewamy się istnienia przyczółka średniowiecznego mostu.

Badania zapowiadają się więc bardzo interesująco.

Reklamy

Czy pamiętacie zeszłoroczną nawałnicę?

W telewizji zbyt wiele już chyba o niej nie słychać. Dziennikarze prasowi i radiowi też zajęli się innymi problemami. Internet żyje wczorajszym meczem, tak jak wcześniej żył meczami jutrzejszymi. A tymczasem w rejonie Lotynia i Rytla ślady zeszłorocznej katastrofy są nadal doskonale czytelne.

DCIM100MEDIADJI_0037.JPG

Tak wyglądają lasy.

DCIM100MEDIADJI_0046.JPG

Tak wyglądają miejsca po lasach. W okolicach horyzontu widać stosy piętrzącego się drewna. Dziesiątki olbrzymich ciężarówek wywożą drewno na stacje kolejowe w Silnie, Rytlu i Chojnicach. Harvestery i pilarze pracują nawet w nocy, przy blasku halogenowych reflektorów. Miliony metrów sześciennych drewna obalonego w trakcie katastrofy trafiają do tartaków i przetwórni.

Wielu mieszkańców okolicy nadal nie uporało się z uporządkowaniem gospodarstw i przywróceniem do użytku domów, zniszczonych w trakcie nawałnicy.

DCIM100MEDIADJI_0060.JPG

Stacja Archeologiczna Uniwersytetu Łódzkiego w Białych Błotach. Jakim cudem przetrwała, jakim cudem przetrwały drzewa wokół – nie rozumiem. Trzeba się uważnie przyjrzeć by zobaczyć połamane drzewa. Ale wystarczy oddalić się od bazy jakieś 50 m, by trafić do całkowicie powalonego lasu.

Przerwa w pracy nad książką i trochę muzyki.

Pierwsze sceny kręcone są w slamsach Kibera, w Nairobi, w Kenii. To pora sucha. W porze deszczowe Kibera tonie w błocie. To jedna z największych dzielnic slamsów na świecie i chyba największa w Afryce. Na pewno tej wschodniej. Spotkałem w Kenii młodego chłopaka z prowincji, który przyjechał do Nairobi by studiować. Nie było go stać na normalne mieszkanie, więc wynajmował wraz z bratem sklecony z blachy falistej barak w Kiberze. Mieszkał tam przez dwa lata. Kiedyś w porze deszczowej woda wpłynęła do tego domku, zalewając wszystko co tam było, łącznie z materacem, który służył jako łóżko. Kilka nocy spędzili śpiąc na zmianę na taborecie – jedynym meblu, który nadawał się do użytku. Nie zawsze studiowanie jest łatwe i przyjemne…

Cmentarzyska na tapecie

Ostatnio mniej piszę, a wpisy bywają zwykle mniej kreatywne. Mniej jest samouczków dotyczących oprogramowania, nie wspominając o ich testach. Niewiele też wpisów o średniowiecznej architekturze. Na publikacje czekają materiały zebrane w Alzacji, Normandii, Litwie, Łotwie, Estonii i północnej Rosji. Niestety notorycznie brak mi czasu. Dopiero niedawno zakończyliśmy prace nad publikacją badań nieinwazyjnych grodzisk wczesnośredniowiecznych w Polsce Centralnej, wciąż opracowujemy publikacje z realizacji grantu rozprzańskiego, trwają badania związane z grantem na Ostrowite, a w międzyczasie klepię w komputer nową książkę. Książka będzie o wczesnośredniowiecznym obrządku pogrzebowym, głównie tym szkieletowym, choć nie tylko. Przy okazji jej tworzenia przydaje się wspaniałe narzędzie, jakim jest GIS.

Powstają więc kolejne przestrzenne bazy danych dotyczące różnych zjawisk funeralnych, np. baza obejmująca różne nietypowe konstrukcje grobowe. W tym przypadku zwizualizowane są groby z kamiennymi obstawami i brukami.

A tutaj groby z mieczami (czerwone kropki) i te z toporami (żółte trójkąty).

Są też bazy odnoszące się do poszczególnych cmentarzysk znanych z literatury przedmiotu. Pozwalają na dokonywanie różnych analiz przestrzennych cmentarzysk.

To sporo pracy na najbliższe miesiące.

Czegoś tu brakuje

Dzisiaj kolejny finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. W wielu miastach odbywają się festyny, koncerty i inne imprezy masowe, a ulice pełne są wolontariuszy. Także w Łodzi. Na rynku Manufaktury są ludzie w mundurach strażackich i ci w mundurach wojskowych, pokazy sprzętu pożarniczego i wojskowego.

I tylko gdy przyjrzymy się bliżej napisom na tych imponujących maszynach, zobaczymy, że…

Wszystkie należą do Ochotniczych Straży Pożarnych.

A sympatyczni panowie i panie w wojskowych mundurach to członkowie różnych organizacji strzeleckich i grup rekonstrukcyjnych.

I nie wiem jak dla Was, drodzy Czytelnicy ale dla mnie trochę to przygnębiające. Nie, nie jest przygnębiające, że strażacy ochotnicy, strzelcy, członkowie grup rekonstrukcyjnych poświęcają swój wolny czas na zbiórkę pieniędzy. Przygnębiające jest to, że brakuje Państwowej Straży Pożarnej, żołnierzy i innych służb, które przez lata widzieliśmy na podobnych festynach. Trudno oprzeć się wrażeniu, że brutalna polityka jaka rozgrywa się w Warszawie niszczy nasze społeczeństwo w całym kraju. Ciekawe czy odpowiedzialni za to politycy, ideolodzy oraz publicyści, blogerzy i internetowe trolle, zdają sobie sprawę, że w trakcie bezlitosnych potyczek o władzę burzą to, co później będzie naprawdę trudno odbudować?