Polowanie na łosie – koniec

Kiedy już powoli traciliśmy nadzieję. Zdarzyło się to:

Na słynnej Road 65, w drodze do Moniek pojawiły się one – dzikie łosie: klępa i łoszak

musicie wiedzieć, że na tej drodze wypadki z łosiami w roli głównej zdarzają się niezwykle często (zobacz galerię); zwierzaki traktują drogę jak lizawkę – zlizują sól z nawierzchni

nasze łosie zlazły niemrawo z drogi i ruszyły do lasu. Tam pozowały nam do zdjęć: półprofil

portret (zwróćcie uwagę na rzęsy)

scena zbiorowa

i indywidualna

a później daliśmy im spokój – bo łosie też potrzebują nieco intymności

A jeśli wy chcecie spotkać łosia, to musicie wybrać się na Podlasie. Albo rozejrzeć się wokół siebie…

Polowanie na łosie – ciąg dalszy

Godziny buszowania po lesie, kilometry tras w trudnym terenie, wczesne wstawanie – wszystko na nic. Łosie skutecznie unikały naszych obiektywów. Aż pewne dnia…

postanowiliśmy wybrać się na Czerwone Bagna (zimą są białe, ale widocznie nikomu nie chciało się zmieniać szyldów i tablic informacyjnych)

a tam… tak to on – łoś

był całkiem blisko

niestety – to był łoś na wybiegu, w ośrodku rehabilitacji…

Pojawiły się więc opinie, że łoś był sztuczny, najpewniej mechaniczny i nakręcany. Prawdziwe łosie nie mieszkają w ośrodkach rehabilitacji, a w lesie i na bagnach – twierdzili sceptycy. Wróciliśmy więc do lasu i na bagna, a tam:

Niestety – to nie łoś, to sarna…

Kolejny dzień minął. A dzikich łosi nadal nie udało się upolować.

ciąg dalszy nastąpi

Polowanie na łosie

Wakacje świąteczne spędziłem nad Biebrzą, zaraz obok parku narodowego, na Podlasiu moim ukochanym. Krainie pachnącej kartaczami i babką ziemniaczaną, lasem i łosiem… (choć jak twierdzi moja żona łosie też pachną lasem – ja nie wiem, bo miałem katar). W każdym razie było nas tam kilka  osób, w tym trzech nawiedzonych, którzy postanowili ustrzelić łosia. Fotograficznie. Były więc wielokilometrowe wyprawy po lasach, bagnach i niekończących się łąkach. Wszystko na próżno. No prawie – bo z braku łosi fotografowaliśmy co się dało. Oto próbka tej jazdy:

las o poranku

pajęczyna w mroźnej szacie

mroźna szata jest fascynująca zarówno, gdy skrywa zwykły płot

jak i bagienne trawy

mrozowe gwiazdy

z braku łosi fotografowaliśmy wszystko

wszystko – nawet pusty las

i wszechobecne pastuchy… elektryczne

były dzięcioły

i jakieś inne ptaszki

i tak aż do zachodu słońca

Nawet raz w lesie zdybaliśmy łosia, a właściwie klępę. Nim uruchomiliśmy aparaty fotograficzne, dała dyla. Upewniło nas to jednak, że łosie istnieją, nie są jedynie legendą jak gryfy, czy syreny.

musiały wystarczyć nam gęsi…

ciąg dalszy nastąpi